فهرست عناوین
- مقدمه
- اهمیت کنترل خودکار در تولید آب ژاول
- اهمیت اندازه گیری دقیق pH در خط تولید آب ژاول
- انواع حسگرهای مورد استفاده در کارخانه های تولید آب ژاول
- کنترل کننده های خودکار چگونه فرایند تولید را مدیریت می کنند؟
- ارتباط میان دما و pH در کیفیت آب ژاول
- تجهیزات اجرایی متصل به سامانه کنترل
- مزایای استفاده از سامانه های خودکار در کارخانه های مدرن
- نگهداری و کالیبراسیون حسگرها برای حفظ دقت اندازه گیری
- چالش های رایج در استفاده از حسگرها و کنترل کننده های خودکار
- طراحی یک سامانه کنترلی ایده آل برای خط تولید آب ژاول
- جدول مقایسه مهم ترین حسگرها و تجهیزات کنترلی در خط تولید آب ژاول
- نتیجه گیری
نوشته شده توسط شرکت صنایع ژاول ایران
منتشر شده توسط شرکت صنایع ژاول ایران
تاریخ انتشار مقاله : 10-04-1405
تاریخ بروزرسانی مقاله : 10-04-1405
تعداد کلمات : 2900
آدرس مقاله : لینک مقاله
حسگرها و کنترل کننده های خودکار(دمای واکنش ، pH) در خط تولید آب ژاول

مقدمه
آب ژاول یا سدیم هیپوکلریت یکی از پرمصرف ترین مواد شیمیایی در صنایع گندزدایی، تصفیه آب، تولید شوینده ها، صنایع غذایی، مراکز درمانی و بسیاری از فرایندهای صنعتی به شمار می رود. کیفیت این محصول تنها به خلوص مواد اولیه وابسته نیست، بلکه شرایط انجام واکنش نیز تاثیر مستقیمی بر غلظت، پایداری و میزان کلر فعال آن دارد.
اگر دمای واکنش بیش از حد افزایش پیدا کند یا مقدار pH از محدوده مناسب خارج شود، بخشی از محصول تجزیه شده و ترکیبات ناخواسته ای ایجاد می شوند که کیفیت نهایی را کاهش می دهند. به همین دلیل امروزه کارخانه های مدرن از مجموعه ای از حسگرها و کنترل کننده های خودکار استفاده می کنند تا شرایط تولید در تمام مراحل تحت کنترل باقی بماند.
در گذشته بسیاری از واحدهای تولیدی کنترل دما و pH را به صورت دستی انجام می دادند. اپراتورها در بازه های زمانی مشخص اندازه گیری انجام می دادند و در صورت نیاز تنظیمات را تغییر می دادند. این روش علاوه بر مصرف زمان، احتمال خطای انسانی را نیز افزایش می داد.
امروزه استفاده از تجهیزات اندازه گیری هوشمند باعث شده است که تغییرات بسیار کوچک نیز در کوتاه ترین زمان تشخیص داده شوند و سیستم کنترلی بدون نیاز به دخالت مداوم اپراتور واکنش مناسب را انجام دهد. همین موضوع موجب افزایش کیفیت محصول، کاهش مصرف مواد اولیه و بهبود ایمنی تجهیزات شده است.
اهمیت کنترل خودکار در تولید آب ژاول
تولید آب ژاول بر پایه واکنش میان کلر و محلول سدیم هیدروکسید انجام می شود. این واکنش اگرچه در ظاهر ساده به نظر می رسد، اما نسبت به تغییرات دما، غلظت مواد و شرایط محیطی بسیار حساس است. کوچک ترین تغییر در این پارامترها می تواند کیفیت محصول نهایی را تحت تاثیر قرار دهد و حتی باعث تشکیل محصولات جانبی نامطلوب شود.
به همین دلیل در خطوط تولید پیشرفته، تمامی پارامترهای مهم به صورت پیوسته پایش می شوند. حسگرهای نصب شده روی راکتور، مخازن و خطوط انتقال اطلاعات را در هر لحظه به کنترل کننده مرکزی ارسال می کنند. کنترل کننده نیز پس از تحلیل اطلاعات، فرمان لازم را برای شیرهای کنترلی، پمپ ها، سیستم سرمایش یا تجهیزات تزریق مواد صادر می کند.
یکی از مزایای مهم این ساختار، کاهش وابستگی تولید به تجربه افراد است. حتی زمانی که شیفت کاری تغییر می کند یا اپراتور جدید وارد خط تولید می شود، کیفیت محصول در سطح یکنواخت باقی می ماند زیرا تصمیم گیری اصلی توسط سامانه کنترلی انجام می شود. این یکنواختی کیفیت، به ویژه در سفارش های عمده مانند خرید آب ژاول استخر تانکر اهمیت زیادی دارد، زیرا محصول باید با غلظت پایدار و کیفیت قابل اعتماد به مصرف کننده نهایی برسد.
از سوی دیگر کنترل خودکار باعث ثبت دائمی اطلاعات فرایند نیز می شود. این داده ها برای بررسی عملکرد تجهیزات، برنامه ریزی تعمیرات، تحلیل کیفیت محصول و بهینه سازی مصرف انرژی ارزش زیادی دارند. بعضی واحد ها هنوز تصور میکنند کنترل دستی کافی است، در حالی که تجربه کارخانه های مدرن چیز دیگری را نشان داده است.
نقش حسگرهای دما در کنترل کیفیت واکنش
واکنش تولید سدیم هیپوکلریت از نوع واکنش های گرمازا است. در نتیجه هنگام ورود کلر به محلول سود، مقدار قابل توجهی گرما تولید می شود. اگر این گرما به موقع دفع نشود، سرعت واکنش های جانبی افزایش یافته و بخشی از هیپوکلریت به ترکیبات دیگر تبدیل خواهد شد.
حسگرهای دما وظیفه دارند دمای راکتور را به صورت لحظه ای اندازه گیری کنند. این حسگرها معمولا در نقاط مختلف مخزن نصب می شوند تا اختلاف دمای احتمالی در بخش های مختلف نیز مشخص شود. در واحدهای بزرگ ممکن است چندین حسگر به صورت همزمان مورد استفاده قرار گیرد تا تصویر دقیق تری از وضعیت حرارتی فرایند به دست آید.
وقتی افزایش دما از مقدار تعیین شده بیشتر شود، کنترل کننده فرمان فعال شدن سیستم سرمایش یا کاهش سرعت تزریق کلر را صادر می کند. این عملکرد خودکار از افزایش بیش از حد دما جلوگیری کرده و شرایط واکنش را در محدوده مناسب نگه می دارد. همچنین عملکرد صحیح تجهیزات تهویه و بازیابی بخارات کلر در واحد تولید آب ژاول به حفظ تعادل دمایی فرایند و کاهش تجمع بخارات ناشی از واکنش کمک می کند و در کنار سامانه کنترل دما، نقش مهمی در پایداری شرایط عملیاتی دارد.
حفظ دمای مناسب تنها کیفیت محصول را افزایش نمی دهد، بلکه از آسیب دیدن تجهیزات نیز جلوگیری می کند. افزایش بیش از اندازه دما می تواند باعث کاهش عمر واشرها، شیرآلات، پمپ ها و حتی پوشش داخلی برخی مخازن شود. به همین دلیل انتخاب محل نصب حسگر دما نیز اهمیت زیادی دارد و باید نقاطی انتخاب شوند که نماینده واقعی شرایط داخل راکتور باشند.
اهمیت اندازه گیری دقیق pH در خط تولید آب ژاول
یکی از مهم ترین شاخص های کنترل کیفیت در تولید آب ژاول مقدار pH محلول است. این پارامتر تعیین می کند که واکنش در چه شرایطی انجام شود و چه مقدار از کلر به صورت هیپوکلریت پایدار باقی بماند. اگر pH بیش از حد کاهش پیدا کند، احتمال آزاد شدن گاز کلر افزایش می یابد که علاوه بر کاهش کیفیت محصول، خطرات ایمنی نیز ایجاد می کند.
برای اندازه گیری این پارامتر از الکترودهای مخصوص pH استفاده می شود. این تجهیزات به گونه ای طراحی شده اند که در برابر محیط های خورنده مقاومت مناسبی داشته باشند و بتوانند برای مدت طولانی اندازه گیری دقیقی انجام دهند. البته عملکرد صحیح آنها نیازمند شستشوی منظم، کالیبراسیون دوره ای و نگهداری مناسب است.
اطلاعات دریافت شده از حسگر pH مستقیما به کنترل کننده ارسال می شود. اگر مقدار اندازه گیری شده از محدوده تعریف شده خارج شود، سامانه می تواند میزان تزریق سود یا کلر را اصلاح کند تا شرایط دوباره به وضعیت مطلوب بازگردد. این فرایند در مدت زمان بسیار کوتاهی انجام می شود و مانع از ایجاد نوسانات شدید در کیفیت محصول خواهد شد.
پایش مداوم pH علاوه بر افزایش کیفیت، مصرف مواد اولیه را نیز کاهش می دهد. هنگامی که مقدار سود یا کلر دقیقا مطابق نیاز واقعی تنظیم شود، از مصرف اضافی مواد جلوگیری شده و هزینه تولید کاهش پیدا می کند. همین موضوع باعث شده است اندازه گیری دقیق pH یکی از بخش های جدایی ناپذیر خطوط تولید مدرن آب ژاول باشد.
انواع حسگرهای مورد استفاده در کارخانه های تولید آب ژاول
در یک کارخانه تولید آب ژاول تنها از حسگر دما و pH استفاده نمی شود. برای کنترل کامل فرایند، مجموعه ای از تجهیزات اندازه گیری به صورت همزمان فعالیت می کنند تا تمامی شرایط عملیاتی تحت نظر باشد. هر یک از این حسگرها وظیفه مشخصی بر عهده دارند و اطلاعات آنها در کنار یکدیگر تصویر دقیقی از وضعیت خط تولید ارائه می دهد.
حسگرهای فشار برای کنترل وضعیت خطوط انتقال کلر، مخازن ذخیره و سیستم های تزریق مورد استفاده قرار می گیرند. افزایش یا کاهش غیرعادی فشار می تواند نشانه گرفتگی مسیر، خرابی پمپ یا بروز نشتی باشد. کنترل سریع این وضعیت از ایجاد خسارت های گسترده جلوگیری می کند.
حسگرهای دبی نیز میزان عبور سیالات را اندازه گیری می کنند. نسبت دقیق ورود کلر و سود یکی از عوامل اصلی دستیابی به کیفیت پایدار محصول است. اگر دبی یکی از مواد اولیه تغییر کند، سامانه کنترلی بلافاصله آن را تشخیص داده و تنظیمات لازم را اعمال می کند.
در بسیاری از کارخانه های پیشرفته از حسگرهای سطح مخزن، هدایت الکتریکی، غلظت و حتی حسگرهای تشخیص نشتی کلر نیز استفاده می شود. ترکیب اطلاعات این تجهیزات باعث می شود اپراتور دید کاملی نسبت به عملکرد کل فرایند داشته باشد و تصمیم گیری ها با دقت بیشتری انجام شود.
کنترل کننده های خودکار چگونه فرایند تولید را مدیریت می کنند؟
حسگرها تنها وظیفه اندازه گیری را بر عهده دارند و زمانی می توانند بیشترین کارایی را داشته باشند که اطلاعات آنها توسط یک کنترل کننده مناسب پردازش شود. کنترل کننده های خودکار مغز متفکر خط تولید محسوب می شوند و با دریافت داده های لحظه ای، وضعیت واقعی فرایند را با مقادیر از پیش تعیین شده مقایسه می کنند. در صورتی که اختلافی مشاهده شود، فرمان اصلاحی به تجهیزات اجرایی ارسال خواهد شد.
برای نمونه اگر حسگر دما افزایش تدریجی دمای راکتور را ثبت کند، کنترل کننده می تواند شیر ورود آب خنک کننده را بازتر کند یا سرعت تزریق کلر را کاهش دهد. همین تصمیم در چند ثانیه انجام می شود و اجازه نمی دهد شرایط از محدوده استاندارد خارج شود.
کنترل کننده ها معمولا چندین ورودی و خروجی را به صورت همزمان مدیریت می کنند. آنها تنها یک پارامتر را بررسی نمی کنند، بلکه ارتباط میان دما، pH، دبی، فشار و سطح مخازن را نیز در نظر می گیرند. همین ویژگی باعث می شود عملکرد خط تولید هماهنگ تر و پایدارتر باشد.
در کارخانه های بزرگ تمامی اطلاعات در حافظه سیستم ثبت می شوند. این اطلاعات بعدها برای بررسی کیفیت تولید، تحلیل مصرف انرژی، ارزیابی عملکرد تجهیزات و برنامه ریزی تعمیرات مورد استفاده قرار می گیرند. به همین دلیل کنترل کننده تنها یک وسیله تنظیم کننده نیست، بلکه بخش مهمی از مدیریت فرایند تولید محسوب می شود.
ارتباط میان دما و pH در کیفیت آب ژاول
بسیاری از افراد تصور می کنند دما و pH دو پارامتر مستقل هستند، در حالی که این دو عامل ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند و تغییر یکی از آنها می تواند بر دیگری نیز تاثیر بگذارد. در تولید آب ژاول این ارتباط اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا هر دو پارامتر بر میزان کلر فعال و پایداری محصول اثر مستقیم دارند.
زمانی که دمای واکنش افزایش پیدا می کند، سرعت بسیاری از واکنش های جانبی نیز بیشتر می شود. اگر همزمان مقدار pH کاهش پیدا کند، احتمال تشکیل کلر آزاد افزایش خواهد یافت. این شرایط نه تنها کیفیت محصول را کاهش می دهد بلکه خطرات ایمنی را نیز بیشتر می کند.
کنترل کننده های مدرن این ارتباط را به خوبی درک می کنند. به جای آنکه تنها دما یا تنها pH را کنترل کنند، هر دو پارامتر را به صورت همزمان بررسی کرده و تصمیم مناسب را اتخاذ می کنند. این روش موجب می شود تغییرات ناگهانی یکی از متغیرها باعث بی ثباتی کل فرایند نشود.
حفظ تعادل میان دما و pH در بسیاری از کارخانه ها مهم ترین عامل دستیابی به محصولی یکنواخت و با کیفیت بالا به شمار می رود. هرچه نوسانات این دو پارامتر کمتر باشد، احتمال تولید محصول خارج از استاندارد نیز کاهش پیدا خواهد کرد.
تجهیزات اجرایی متصل به سامانه کنترل
پس از آنکه کنترل کننده تصمیم لازم را اتخاذ کرد، باید این تصمیم در بخش های مختلف خط تولید اجرا شود. این وظیفه بر عهده تجهیزات اجرایی است. بدون وجود این تجهیزات، اطلاعات حسگرها و تحلیل کنترل کننده هیچ تاثیر عملی بر روند تولید نخواهد داشت.
شیرهای کنترلی یکی از مهم ترین تجهیزات اجرایی هستند. این شیرها مقدار عبور کلر، سود یا آب خنک کننده را تنظیم می کنند. باز و بسته شدن آنها معمولا به صورت تدریجی انجام می شود تا تغییرات ناگهانی در فرایند ایجاد نشود.
پمپ های دور متغیر نیز نقش مهمی در کنترل فرایند دارند. با تغییر سرعت پمپ می توان مقدار دقیق انتقال مواد اولیه را کنترل کرد. این روش نسبت به روشن و خاموش کردن مداوم پمپ ها دقت بیشتری دارد و استهلاک تجهیزات را نیز کاهش می دهد.
فن های خنک کننده، مبدل های حرارتی، سامانه های تزریق مواد اصلاح کننده و تجهیزات هشداردهنده نیز بخشی از سامانه اجرایی کارخانه را تشکیل می دهند. هماهنگی میان این تجهیزات باعث می شود تمامی بخش های خط تولید به صورت یکپارچه عمل کنند.
مزایای استفاده از سامانه های خودکار در کارخانه های مدرن
سرمایه گذاری در تجهیزات کنترلی شاید در نگاه نخست هزینه قابل توجهی داشته باشد، اما در بلندمدت مزایای اقتصادی و فنی فراوانی ایجاد می کند. بسیاری از کارخانه هایی که از کنترل دستی به کنترل خودکار مهاجرت کرده اند، کاهش قابل توجه ضایعات و افزایش کیفیت محصول را تجربه کرده اند.
یکی از مهم ترین مزایا، کاهش خطای انسانی است. اپراتورها ممکن است در اثر خستگی، فشار کاری یا اشتباه در خواندن تجهیزات، تصمیم نادرستی بگیرند. سامانه خودکار چنین محدودیت هایی ندارد و اطلاعات را با سرعت و دقت بسیار بالا بررسی می کند.
مزیت دیگر، کاهش مصرف مواد اولیه است. هنگامی که تزریق سود و کلر بر اساس اندازه گیری واقعی انجام شود، مقدار مواد مصرفی بهینه خواهد شد. این موضوع علاوه بر کاهش هزینه تولید، میزان تولید پسماند را نیز کم می کند.
همچنین کیفیت محصول در تمامی شیفت های کاری تقریبا یکسان باقی می ماند. این موضوع برای کارخانه هایی که محصولات خود را به بازارهای مختلف عرضه می کنند اهمیت زیادی دارد زیرا مشتری انتظار دارد هر محموله دارای کیفیت مشابه باشد.

نگهداری و کالیبراسیون حسگرها برای حفظ دقت اندازه گیری
حتی پیشرفته ترین حسگرها نیز بدون برنامه نگهداری مناسب نمی توانند برای مدت طولانی اندازه گیری دقیقی انجام دهند. محیط تولید آب ژاول خورنده است و بخارات کلر، رطوبت و رسوبات شیمیایی به مرور زمان بر عملکرد تجهیزات تاثیر می گذارند.
الکترودهای pH باید در فواصل زمانی مشخص شستشو داده شوند تا رسوبات روی سطح آنها باقی نماند. علاوه بر این، کالیبراسیون دوره ای با محلول های استاندارد ضروری است تا مقدار نمایش داده شده با مقدار واقعی مطابقت داشته باشد.
حسگرهای دما نیز باید از نظر سلامت کابل ها، اتصالات و دقت اندازه گیری بررسی شوند. در صورت مشاهده اختلاف میان مقدار واقعی و مقدار ثبت شده، لازم است حسگر تنظیم یا تعویض شود.
بازرسی منظم شیرهای کنترلی، پمپ ها، کابل های ارتباطی و تابلوهای کنترل نیز بخش مهمی از برنامه نگهداری کارخانه را تشکیل می دهد. انجام این اقدامات از توقف های ناگهانی جلوگیری کرده و عمر تجهیزات را افزایش می دهد. گاهی بعضی از واحد های صنعتی این موضوع را جدی نمیگیرند و بعدها هزینه بسیار بیشتری پرداخت میکنند.
چالش های رایج در استفاده از حسگرها و کنترل کننده های خودکار
اگرچه سامانه های خودکار مزایای فراوانی دارند، اما در زمان طراحی و بهره برداری با چالش هایی نیز روبه رو هستند. شناخت این چالش ها به مدیران و مهندسان کمک می کند تا از بروز مشکلات پیشگیری کنند.
یکی از رایج ترین مشکلات، خوردگی تجهیزات اندازه گیری در محیط های حاوی کلر است. انتخاب نامناسب جنس حسگر یا اتصالات می تواند عمر تجهیزات را به شدت کاهش دهد. نویزهای الکتریکی، نصب نادرست کابل ها، کالیبراسیون غیردقیق، رسوب روی حسگرها و نوسانات برق نیز از دیگر عواملی هستند که ممکن است دقت اندازه گیری را کاهش دهند.
از سوی دیگر آموزش ناکافی اپراتورها نیز می تواند باعث استفاده نادرست از سامانه کنترلی شود. حتی پیشرفته ترین تجهیزات نیز زمانی بهترین عملکرد را خواهند داشت که کاربران با نحوه تنظیم، نگهداری و عیب یابی آنها آشنا باشند.
طراحی یک سامانه کنترلی ایده آل برای خط تولید آب ژاول
طراحی سامانه کنترل در واحد تولید آب ژاول فقط به نصب حسگرها و کنترل کننده محدود نیست، بلکه نیازمند انتخاب هماهنگ تمام اجزای فرایند است. در چنین سامانه ای عواملی مانند محل نصب حسگرها، نوع ابزارهای اندازه گیری، سرعت پاسخ کنترل کننده، جنس تجهیزات در برابر مواد خورنده، کیفیت کابل کشی و نحوه ارتباط میان بخش های مختلف نقش مهمی در عملکرد نهایی دارند.
در طراحی اصولی، اندازه گیری دما نباید فقط در یک نقطه انجام شود، زیرا اختلاف دما در قسمت های مختلف راکتور و مسیرهای انتقال می تواند بر کیفیت واکنش تاثیر بگذارد. استفاده از چند حسگر دما باعث می شود کنترل کننده تصویر دقیق تری از شرایط واقعی فرایند داشته باشد. در مورد pH نیز محل نصب الکترود اهمیت زیادی دارد. اگر حسگر در نقطه ای قرار گیرد که محلول به خوبی مخلوط نشده باشد، مقدار ثبت شده نمی تواند نماینده وضعیت واقعی کل راکتور باشد.
علاوه بر حسگرها، انتخاب شیرهای کنترلی مقاوم و دقیق نیز ضروری است. این شیرها باید بتوانند دبی سیال را با دقت تنظیم کنند و در برابر محیط خورنده دوام کافی داشته باشند. از سوی دیگر، سامانه باید دارای حسگرهای رزرو، منبع تغذیه پشتیبان و مسیرهای ارتباطی جایگزین باشد تا در صورت خرابی یک بخش، کل خط تولید متوقف نشود.
ثبت پیوسته داده های فرایندی مانند دما، pH، فشار و دبی نیز برای عیب یابی، تعمیرات و بهینه سازی تولید اهمیت دارد. در نهایت، هدف اصلی از طراحی این سامانه ایجاد تولیدی پایدار، ایمن، اقتصادی و قابل پیش بینی است تا آب ژاول با کیفیت یکنواخت تولید شود.
جدول مقایسه مهم ترین حسگرها و تجهیزات کنترلی در خط تولید آب ژاول
| نوع تجهیز | پارامتر اندازه گیری یا کنترل | محل استفاده | مهم ترین مزیت | نکته نگهداری |
|---|---|---|---|---|
| حسگر دما | دمای واکنش | راکتور و مبدل حرارتی | جلوگیری از افزایش دمای واکنش | کالیبراسیون و بررسی دوره ای |
| حسگر pH | میزان اسیدی یا قلیایی بودن محلول | مخزن واکنش | حفظ پایداری هیپوکلریت | شستشوی منظم الکترود |
| فلومتر | دبی کلر یا سود | خطوط انتقال مواد | تنظیم دقیق نسبت مواد اولیه | کنترل رسوبات و صحت اندازه گیری |
| حسگر فشار | فشار خطوط و مخازن | مسیر انتقال کلر | افزایش ایمنی تجهیزات | بررسی نشتی و صحت عملکرد |
| کنترل کننده مرکزی | تحلیل اطلاعات حسگرها | اتاق کنترل | تصمیم گیری خودکار | به روز رسانی نرم افزار و پشتیبان گیری |
| شیر کنترلی | تنظیم جریان سیال | خطوط تزریق | کنترل دقیق واکنش | سرویس عملگر و آب بندی |
| پمپ دور متغیر | تنظیم مقدار انتقال سیال | سیستم تزریق مواد | کاهش مصرف انرژی | بازدید یاتاقان و موتور |
نتیجه گیری
تولید آب ژاول با کیفیت بالا تنها به استفاده از مواد اولیه مناسب وابسته نیست، بلکه کنترل دقیق شرایط انجام واکنش نیز نقش تعیین کننده ای در کیفیت نهایی محصول دارد. دما، pH، فشار و دبی از مهم ترین پارامترهایی هستند که باید به صورت مداوم اندازه گیری و کنترل شوند تا فرایند در شرایط پایدار باقی بماند.
حسگرهای دقیق، کنترل کننده های خودکار و تجهیزات اجرایی هماهنگ، ستون اصلی خطوط تولید مدرن را تشکیل می دهند. این تجهیزات علاوه بر افزایش کیفیت محصول، مصرف مواد اولیه، انرژی و هزینه های تعمیرات را نیز کاهش می دهند و سطح ایمنی کارخانه را به میزان قابل توجهی ارتقا می بخشند.
برنامه منظم نگهداری، کالیبراسیون دوره ای، انتخاب صحیح تجهیزات مقاوم در برابر محیط های خورنده و طراحی اصولی سامانه کنترل، عواملی هستند که بیشترین تاثیر را بر عملکرد بلندمدت خط تولید دارند. هر کارخانه ای که به دنبال تولید پایدار، کاهش ضایعات و افزایش بهره وری باشد، ناگزیر باید به سامانه های اندازه گیری و کنترل خودکار توجه ویژه ای داشته باشد. البته هنوزم بعضی کارخانه ها این موضوع را هزینه میدانند، در صورتی که در عمل یک سرمایه گذاری بلند مدت محسوب می شود.


