تفاوت اصطلاحات آب ژاول صنعتی در مقابل سفید کننده خانگی

مقدمه

هیپوکلریت سدیم صنعتی، که اغلب آب ژاول نامیده می شود، و مایع سفید کننده خانگی هر دو محلول های سفید کننده ای هستند که ماده مؤثره ی آن ها هیپوکلریت سدیم است، اما از نظر غلظت، کاربرد و زمینه ی استفاده با هم تفاوت دارند. بسیاری از افراد این اصطلاحات با هم اشتباه می گیرند چون از نظر شیمیایی ترکیب کلیدی یکسانی (NaOCl) دارند، اما اصطلاح آب ژاول معمولاً به یک ضدعفونی کننده قوی تر در مقیاس صنعتی اشاره دارد. در مقابل، سفید کننده خانگی به سفید کننده ملایم تر با کاربرد خانگی اشاره دارد که در خانه ها برای تمیزکاری روزمره استفاده می شود. درک تفاوت های بین هیپوکلریت سدیم صنعتی و سفید کننده معمولی برای اطمینان از استفاده صحیح، ایمنی و کارایی در کاربردهای گوناگون مهم است. این مقاله جامع به بررسی تعاریف، ویژگی ها، کاربردها و جنبه های ایمنی هر دوی آن ها می پردازد.

تعریف هیپوکلریت سدیم و سفید کننده

هیپوکلریت سدیم یک ترکیب شیمیایی با فرمول NaOCl است که به خاطر ویژگی اکسید کنندگی قوی و خاصیت ضد عفونی کنندگی بالای خود شناخته می شود. معمولاً به صورت محلول آبی عرضه می شود. هنگامی که در آب حل می شود، یک شکل واکنش پذیر از کلر آزاد می کند که می تواند باکتری ها و ویروس ها را نابود کرده و لکه ها را برطرف کند. سفید کننده در مقابل یک اصطلاح کلی برای هر محصول شیمیایی است که برای سفید کردن یا ضدعفونی سطوح و پارچه ها به کار می رود. رایج ترین نوع سفید کننده در جهان سفید کننده حاوی کلر است که ماده مؤثره ی آن هیپوکلریت سدیم است. در کاربرد خانگی، وقتی صحبت از سفید کننده می شود معمولاً منظور یک محلول هیپوکلریت سدیم رقیق شده است. در واقع این هیپوکلریت سدیم است که به سفید کننده قدرت لکه بری و میکروب کشی می دهد. البته اصطلاح سفید کننده می تواند به مواد دیگری هم اشاره داشته باشد (مانند پودر هیپوکلریت کلسیم یا سفید کننده های غیر کلری مبتنی بر اکسیژن)، اما در استفاده روزمره معمولاً همان محلول هیپوکلریت سدیم مد نظر است. به طور خلاصه، هیپوکلریت سدیم صنعتی مشخصاً به خود ترکیب شیمیایی (به صورت محلول غلیظ) اشاره دارد، در حالی که سفید کننده خانگی نام متداول برای محلول رقیق شده ی هیپوکلریت سدیم است که در خانه ها استفاده می شود. سفید کننده خانگی معمولاً تنها چند درصد هیپوکلریت سدیم دارد که آن را برای مصرف کننده ایمن تر می کند، در حالی که محلول های صنعتی بسیار قوی تر هستند. امروزه حتی در بحث‌ های مربوط به تامین مواد اولیه نیز عباراتی مانند خرید حواله آب ژاول ارومیه به کار می‌ رود، زیرا بسیاری از واحدهای صنعتی دقیقاً به همین هیپوکلریت سدیم غلیظ نیاز دارند تا در فرایندهای ضدعفونی یا تولید سفیدکننده از آن استفاده کنند.

ریشه اصطلاح آب ژاول و تاریخچه سفید کننده

اصطلاح آب ژاول که به صورت Javelle water هم نوشته شده) خاستگاهی در اواخر سده 18 میلادی در فرانسه دارد؛ زمانی که به اولین سفید کننده مبتنی بر کلر این نام داده شد. در سال 1785 شیمیدان فرانسوی کلود لوئی برتوله یک محلول هیپوکلریت پتاسیم را در کارخانه ای در منطقه ژاول پاریس تولید کرد. این محلول سفید کننده انقلابی که Eau de Javel (به معنی آب ژاول) نامیده شد، برای سفید کردن پارچه ها به کار رفت و خیلی زود به اولین سفید کننده تجاری جهان تبدیل شد. بعدها شیمیدانان هیپوکلریت سدیم را کشف کردند که ترکیبی مشابه بود اما تولید آن مقرون به صرفه تر بود. هیپوکلریت سدیم در نهایت جایگزین نمک پتاسیم برای اغلب کاربردها شد، اما نام تاریخی آب ژاول در زبان عمومی برای محلول های سفید کننده کلردار باقی ماند. به همین دلیل، پژوهشگران هنگام بررسی تاریخچه این ماده، از عبارت خاستگاه تاریخی نام آب ژاول استفاده می کنند تا نشان دهند چگونه این نام از یک محلول اولیه کلردار در پاریس به اصطلاحی جهانی برای سفیدکننده ها تبدیل شد. در برخی زبان ها و مناطق (از جمله فارسی) آب ژاول هنوز به عنوان مترادف سفید کننده صنعتی استفاده می شوند. با گذشت زمان، کاربرد سفید کننده از سفید کردن پارچه ها به ضد عفونی و تمیزکاری خانگی گسترش یافت، که تا حدی به لطف دانشمندانی مانند آنتوان ژرمن لاباراک در اوایل سده نوزدهم بود که محلول های هیپوکلریت را برای ضد عفونی و بو زدایی ترویج کردند. میراث آب ژاول همچنان در واژگان باقی مانده است و هیپوکلریت سدیم صنعتی مدرن را به ریشه تاریخی آن به عنوان اولین مایع سفید کننده پیوند می دهد.

ترکیب شیمیایی و ویژگی ها

هیپوکلریت سدیم صنعتی و سفید کننده خانگی از نظر ماهیت شیمیایی یکسان هستند. هر دو بر پایه ترکیب هیپوکلریت سدیم (NaOCl) می باشند که از یون های سدیم (Na⁺) و هیپوکلریت (ClO⁻) تشکیل شده است. در محلول، هیپوکلریت سدیم مایعی شفاف تا زرد مایل به سبز با بوی تند کلر است. هر دو نوع سفید کننده صنعتی و خانگی بسیار قلیایی است و معمولاً pH حدود 11 تا 13 دارد زیرا حاوی مقداری هیدروکسید سدیم (محصول جانبی فرآیند تولید برای پایدارسازی محلول) می باشد. pH بالا به تثبیت سفید کننده کمک می کند و سرعت تجزیه آن را کاهش می دهد. از نظر شیمیایی، هیپوکلریت سدیم یک عامل اکسید کننده قوی است؛ هنگامی که در آب حل می شود اسید هیپوکلروس (HOCl) تولید می کند که گونه ضدعفونی کننده فعالی است و می تواند میکروب ها را نابود کرده و پیوندهای مولکول های رنگی را بشکند. با گذشت زمان یا در اثر گرما، محلول های سفید کننده تجزیه می شوند و سدیم کلرید (نمک خوراکی)، اکسیژن و سایر محصولات جانبی مانند سدیم کلرات تولید می کنند. توجه به این نکته مهم است که هیپوکلریت سدیم به صورت جامد پایدار نیست و همیشه به شکل محلول آبی ذخیره و استفاده می شود. تفاوت میان محلول صنعتی و محلول خانگی در غلظت و مواد افزوده است، نه در شیمی بنیادی آن ها.

فرایند تولید

هیپوکلریت سدیم صنعتی و سفید کننده خانگی هر دو از فرآیند های شیمیایی مشابهی تولید می شوند. رایج ترین روش تولید، فرآیند کلر-آلکالی است؛ در این روش گاز کلر (Cl₂) را درون یک محلول سرد هیدروکسید سدیم (NaOH) حباب دهی می کنند. این واکنش هیپوکلریت سدیم (NaOCl) حل شده در آب به همراه سدیم کلرید (NaCl) به عنوان محصول جانبی ایجاد می کند. معادله کلی واکنش به صورت Cl₂ + 2 NaOH → NaOCl + NaCl + H₂O خلاصه می شود. هیپوکلریت سدیم صنعتی اغلب در کارخانه های شیمیایی یا مولد های در محل تولید می شود. معمولاً یک محلول غلیظ (حدود 10 تا 15 درصد NaOCl) تولید و در مخازن بزرگ ذخیره می شود. سفید کننده خانگی در اصل همان محصول است اما با غلظت پایین تر؛ در بسیاری موارد، تولید کنندگان هیپوکلریت سدیم غلیظ را با آب رقیق می کنند و هر گونه تثبیت کننده یا رایحه مورد نظر را اضافه می کنند تا سفید کننده مصرفی معمولاً 3 تا 8 درصد NaOCl ساخته شود. به دلیل ناپایداری سفید کننده، تولید و توزیع آن طوری برنامه ریزی می شود که محصول در مدت زمان مفید خود مصرف گردد. برخی مصرف کنندگان عمده (مانند تأسیسات تصفیه آب شهری) مولد های هیپوکلریت در محل نصب می کنند تا به جای خرید و حمل مواد خطرناک مانند گاز کلر یا سفید کننده غلیظ، خودشان محلول تازه هیپوکلریت سدیم را در محل تولید نمایند.

اختلاف غلظت و قدرت

یکی از بزرگ ترین تفاوت های بین هیپوکلریت سدیم صنعتی (آب ژاول) و سفید کننده خانگی، غلظت ماده موثره آن ها است. محلول های هیپوکلریت سدیم صنعتی بسیار غلیظ تر هستند و معمولاً حدود 10% تا 15% وزنی NaOCl دارند. در مقابل، سفید کننده خانگی محلولی به مراتب رقیق تر است اغلب محصولات سفید کننده خانگی تنها بین 3% تا 8% NaOCl دارند و برند های رایج معمولاً حدود 5% هستند (برخی فرمول های جدید سفید کننده غلیظ حدود 8% هستند). این اختلاف در قدرت به این معنی است که سفید کننده صنعتی قدرت اکسید کنندگی بسیار بیشتری در هر حجم دارد. مقدار کمی از محلول صنعتی می تواند حجم زیادی آب یا مواد را ضدعفونی یا سفید کند، اما آن قدر قوی است که معمولاً باید قبل از استفاده رقیق شود. سفید کننده خانگی طوری ساخته شده که بدون نیاز به رقیق سازی برای کار های نظافت معمول در خانه استفاده شود و تعادل بین اثربخشی و ایمنی را حفظ کند. غلظت بالاتر هیپوکلریت سدیم صنعتی باعث می شود برای مصارف بزرگ مقیاس (مانند تصفیه فاضلاب یا ضد عفونی تجهیزات) ایده آل باشد، اما همچنین به این معنی است که کار کردن با آن خطرناک تر است. در مقابل، غلظت پایین سفید کننده خانگی آن را ایمن تر و مناسب برای استفاده مستقیم روی لباس ها، سطوح و دیگر امور نظافت روزمره کرده است.

کاربردهای هیپوکلریت سدیم صنعتی

هیپوکلریت سدیم صنعتی به دلیل قابلیت سفید کنندگی و ضد عفونی کنندگی قوی خود در طیف گسترده ای از صنایع به کار می رود. یکی از کاربردهای اصلی آن در تصفیه آب شهری و فاضلاب است؛ در این تأسیسات، محلول هیپوکلریت سدیم غلیظ را برای کشتن عوامل بیماری زای موجود در آب آشامیدنی یا پساب اضافه می کنند. در صنعت فرآوری مواد غذایی، سفید کننده صنعتی برای ضد عفونی تجهیزات تولید، سطوح کارخانه و حتی شستشوی برخی محصولات کشاورزی استفاده می شود تا ایمنی میکروبی در زنجیره تامین غذا تضمین شود. بیمارستان ها و مراکز بهداشتی به محلول های هیپوکلریت قوی برای ضد عفونی سطوح, ابزار های پزشکی (در صورت امکان استفاده) و گندزدایی پسماندهای بیمارستانی تکیه می کنند، زیرا این محلول می تواند ویروس ها، باکتری ها و قارچ ها را به طور موثر نابود کند. این ماده همچنین در صنایع نساجی و کاغذ برای سفید کردن پارچه ها و خمیر چوب در حین تولید استفاده می شود و موجب سفید شدن محصولات نهایی می گردد. سایر کاربرد های صنعتی هیپوکلریت سدیم شامل کنترل لجن و جلبک در برج های خنک کننده، ضد عفونی جریان های فاضلاب صنعتی و حتی خنثی سازی مواد شیمیایی سمی (مثلاً نابودسازی سیانید نشت کرده با استفاده از هیپوکلریت سدیم) است. در نگهداری استخر های شنا نیز گاهی از محلول کلر مایع صنعتی (هیپوکلریت سدیم با غلظت حدود 10 تا 12%) برای بهداشت آب استخر استفاده می شود. در همه این موارد، غلظت بالای سفید کننده صنعتی امکان تصفیه مقرون به صرفه حجم های بزرگی را فراهم می کند، البته به شرط آن که توسط پرسنل آموزش دیده و با رعایت احتیاط استفاده گردد.

کاربردهای سفید کننده خانگی

سفید کننده خانگی یک ماده پاک کننده پایه ای در تقریباً هر خانه است و به خاطر توانایی اش در ضد عفونی و لکه بری بسیار ارزشمند می باشد. یکی از کاربردهای اصلی آن در شستشوی لباس است؛ معمولاً مقدار کمی سفید کننده به ماشین لباسشویی اضافه می کنند تا لباس های سفید را سفیدتر کند، ملحفه ها را ضد عفونی نماید و لکه های سرسخت (مثل کپک) را از پارچه ها پاک کند. در آشپزخانه ها و حمام ها, محلول های رقیق شده سفید کننده برای ضد عفونی سطوحی مانند کانتر ها, سینک ها, کاشی ها و کف استفاده می شوند و باکتری ها و ویروس ها را به محض تماس نابود می کنند. افراد خانه دار از سفید کننده برای شستشوی کپک و قارچ از دیوار های حمام، درز بین کاشی ها و سایر مناطق مرطوب نیز استفاده می کنند، زیرا این محلول هاگ های قارچ را به طور موثر از بین می برد. کاسه های توالت نیز اغلب با پاک کننده های حاوی سفید کننده یا ریختن مستقیم مقداری سفید کننده خانگی تمیز و گندزدایی می شوند که به حذف بو ها و پاتوژن ها کمک می کند. در بهداشت روزمره، به ویژه در دوره هایی که نگرانی از بیماری های مسری بالا است، مردم از سفید کننده برای ضد عفونی سطوحی که زیاد لمس می شوند استفاده می کنند. علاوه بر این، سفید کننده خانگی را می توان (در مقادیر بسیار کم و با رقیق سازی مناسب) برای تصفیه آب آشامیدنی در شرایط اضطراری که منبع آب سالم در دسترس نیست به کار برد. همه کاره بودن و گستره تاثیر سفید کننده خانگی در نابودی میکروب ها باعث شده است این ماده به عنوان یک ضد عفونی کننده و پاک کننده ضروری در خانه ها مطرح باشد.

پایداری و عمر مفید

محلول های هیپوکلریت سدیم ذاتاً ناپایدار هستند و با گذشت زمان از شدت آن ها کاسته می شود. سرعت تجزیه به عواملی مانند غلظت، دما، نور و شرایط نگهداری بستگی دارد. هیپوکلریت سدیم صنعتی (به دلیل غلظت بیشتر) معمولاً سریع تر از سفید کننده خانگی تخریب می شود. یک محلول سفید کننده صنعتی 12 تا 15 درصد ممکن است طی چند ماه بخش قابل توجهی از کلر موثر خود را از دست بدهد، مخصوصاً اگر در محیط گرم یا در معرض نور نگهداری شود. سفید کننده خانگی با غلظت 5 تا 6 درصد کمی پایدارتر است و اغلب حاوی مقدار کمی تثبیت کننده (مانند NaOH اضافی) برای افزایش عمر مفید خود می باشد. معمولاً یک بطری دربسته سفید کننده خانگی در شرایط مناسب (خنک و تاریک) حدود 6 تا 12 ماه اثربخشی خود را حفظ می کند. پس از باز شدن درب، هم سفید کننده صنعتی و هم سفید کننده خانگی سریع تر قدرت خود را از دست می دهند زیرا هوا و ناخالصی ها می توانند تجزیه را تسریع کنند. نشانه های یک سفید کننده قدیمی شامل ضعیف شدن بوی کلر یا تشکیل بلور می باشد. برای اطمینان از حداکثر اثربخشی، تولید کنندگان توصیه می کنند سفید کننده را به مقدار نیاز و تازه تهیه کرده و از نگهداری طولانی مدت آن خودداری شود؛ مصرف کنندگان صنعتی معمولاً محموله های تازه را به طور منظم دریافت می کنند و به مصرف کنندگان خانگی نیز توصیه می شود سفید کننده را بیش از حد انبار نکنند و هر چند وقت یک بار یک بطری تازه بخرند.

تفاوت در افزودنی ها و فرمولاسیون

یکی دیگر از تمایزهای بین هیپوکلریت سدیم صنعتی و سفید کننده خانگی حضور افزودنی ها و تفاوت در فرمولاسیون آن ها است. هیپوکلریت سدیم صنعتی معمولاً یک مخلوط ساده و قوی از NaOCl، آب و مقدار کمی هیدروکسید سدیم اضافی است. این محلول به طور معمول عطر یا افزودنی خاص دیگری ندارد، زیرا شفافیت و خلوص برای مصارف صنعتی اهمیت دارند (و افزودن رایحه می تواند موجب ناخالصی یا واکنش ناخواسته شود). اما سفید کننده خانگی گاهی شامل ترکیبات اضافه ای است تا تجربه مصرف کننده را بهتر کند یا پایداری محصول را افزایش دهد. برای مثال، بسیاری از سفید کننده های خانگی با رایحه لیمو یا گل معطر شده اند تا بوی تند کلر را بپوشانند. برخی سفید کننده های خانگی به صورت "بدون پاشش" یا غلیظ شده عرضه می شوند؛ یعنی با افزودن عوامل غلیظ کننده، غلظت بیشتری یافته اند که به هنگام ریختن از پاشش جلوگیری شود. این نوع سفید کننده های غلیظ یا معطر ممکن است درصد کلر کمتری داشته باشند و بیشتر برای تمیزکاری طراحی شده اند تا ضدعفونی کامل. همچنین، سفید کننده خانگی اغلب دارای تثبیت کننده ها (مانند اندکی هیدروکسید سدیم یا مواد دیگر) برای افزایش عمر مفید و حفظ کارایی در طول زمان است. در واقع محصول خانگی برای راحتی و سهولت مصرف کننده تنظیم شده، در حالی که محصول صنعتی یک محلول شیمیایی قوی و ساده بدون افزودنی های مصرفی است.

بسته بندی، نگهداری و توزیع

شیوه بسته بندی و توزیع هیپوکلریت سدیم صنعتی و سفید کننده خانگی به دلیل تفاوت در مقیاس و نوع کاربرد آن ها متفاوت است. سفید کننده صنعتی معمولاً به شکل عمده عرضه می شود. تولید کنندگان آن را در ظروف بزرگ مانند بشکه های 55 گالنی (حدود 208 لیتری)، مخازن متوسط حجیم (حدود 1000 لیتری) یا حتی با تانکر های مخصوص برای مشتریان پرمصرف ارسال می کنند. این ظروف از مواد مقاوم در برابر خورندگی (مانند پلاستیک ضخیم یا فایبرگلاس) ساخته شده اند تا در مقابل ماهیت خورنده سفید کننده غلیظ دوام بیاورند. مصرف کنندگان صنعتی هیپوکلریت سدیم را در مخازن ویژه در مکان های خنک و تاریک ذخیره می کنند تا سرعت تجزیه آن کاهش یابد. در مقابل، سفید کننده خانگی در بطری های بسیار کوچکتر عرضه می شود اندازه های رایج شامل گالن های 4 لیتری یا بطری های 1 لیتری و کوچک تر است. بطری ها معمولاً از پلاستیک مات یا ضخیم ساخته می شوند تا مایع از نور محافظت شود و دارای درپوش های ایمن (اغلب درپوش های ضد کودک) هستند. روی برچسب محصولات سفید کننده خانگی دستورالعمل مصرف، اخطار های ایمنی و درصد غلظت ماده موثر درج شده است (مثلاً حاوی 5% هیپوکلریت سدیم). این بطری های سفید کننده خانگی به طور گسترده در فروشگاه ها، سوپرمارکت ها و فروشگاه های آنلاین عرضه می شوند و تهیه آن ها برای مردم آسان است. در حالی که سفید کننده صنعتی معمولاً مستقیماً از طریق تأمین کنندگان شیمیایی و طبق برنامه به کارخانه ها یا تأسیسات تحویل داده می شود، سفید کننده خانگی از طریق شبکه گسترده توزیع و خرده فروشی عرضه می گردد و دسترسی مصرف کنندگان به آن آسان است.

نکات ایمنی و نحوه کار

سفید کننده ماده ای شیمیایی قوی است و رعایت روش های ایمن در هنگام استفاده از آن ضروری است برای هیپوکلریت سدیم صنعتی حتی احتیاط بیشتری نسبت به سفید کننده خانگی لازم می باشد. سفید کننده صنعتی غلیظ بسیار خورنده است و در صورت تماس می تواند موجب سوختگی شدید پوست یا آسیب دیدگی چشم ها شود. پرسنلی که با سفید کننده صنعتی کار می کنند باید از تجهیزات حفاظت شخصی مناسب استفاده کنند: دستکش های مقاوم در برابر مواد شیمیایی، عینک ایمنی یا حفاظ صورت و لباس محافظ. در محیط های صنعتی معمولاً چشم شوی اضطراری و دستورالعمل های سختگیرانه ای برای کنترل ریزش یا نشت مواد فراهم است. حتی سفید کننده خانگی که رقیق تر است باز هم به اندازه ای خورنده است که تماس آن می تواند پوست و چشم را تحریک کند – توصیه می شود کاربران خانگی هنگام کار با محلول سفید کننده دستکش لاستیکی بپوشند و از پاشش آن جلوگیری کنند. تهویه مناسب در هر شرایطی مهم هستند چون بخارات سفید کننده (و هر گاز کلری که آزاد شود) می تواند دستگاه تنفسی را دچار التهاب کند. یک قانون کلیدی ایمنی این است که هرگز سفید کننده را با سایر مواد شیمیایی مخلوط نکنید. ترکیب سفید کننده با پاک کننده های اسیدی (مانند سرکه یا جرم گیر توالت) گاز سمی کلر آزاد می کند و مخلوط کردن آن با آمونیاک بخارات خطرناک کلرامین ایجاد می کند. هم مصرف کنندگان صنعتی و هم کاربران خانگی باید همیشه سفید کننده را طبق دستورالعمل با آب رقیق کنند و آن را دور از دسترس کودکان نگه دارند. با پیروی از دستورالعمل های روی برچسب و توصیه های ایمنی، می توان این ماده ضدعفونی کننده قوی را بدون خطر استفاده کرد.

تفاوت های کلیدی بین هیپوکلریت سدیم صنعتی و سفید کننده خانگی

در مجموع، هیپوکلریت سدیم صنعتی (آب ژاول) و سفید کننده خانگی از لحاظ شیمیایی یک ماده هستند اما از نظر غلظت و زمینه استفاده تفاوت دارند. هیپوکلریت سدیم صنعتی یک محلول غلیظ برای کاربردهای بزرگ مقیاس است؛ درصد ماده مؤثره آن بسیار بالاتر بوده و به صورت عمده توسط افراد آموزش دیده استفاده و حمل می شود. سفید کننده خانگی در واقع همان ماده به شکل رقیق شده است که برای استفاده ایمن در نظافت و ضدعفونی روزمره طراحی شده است. برای مثال یک محلول سفید کننده صنعتی ممکن است برای کلرزنی آب شهری یا ضدعفونی تجهیزات یک کارخانه استفاده شود، در حالی که یک بطری سفید کننده خانگی برای سفید کردن لباس ها یا ضد عفونی پیشخوان آشپزخانه به کار می رود. جدول زیر تفاوت ها و ویژگی های اصلی این دو نوع سفید کننده را به طور خلاصه نشان می دهد. در این جدول جنبه هایی مانند غلظت، بسته بندی، ترکیبات افزوده، کاربردهای معمول، عمر مفید، نکات ایمنی و هزینه مقایسه شده اند. درک این تفاوت ها کمک می کند تا هر نوع سفید کننده در جای مناسب خود استفاده شود هیپوکلریت سدیم صنعتی برای نیازهای شهری و صنعتی تحت شرایط کنترل شده، و سفید کننده خانگی برای کارهای پاکسازی روزمره و کنترل میکروب در خانه. با وجود تفاوت ها، هر دوی این محلول ها به خاصیت میکروب کشی قوی هیپوکلریت سدیم متکی هستند و باید به شکل مسئولانه استفاده شوند تا ضمن دستیابی به ضدعفونی موثر، ایمنی کاربر نیز تضمین گردد.